శ్రావణికి అప్పుడు అర్థమైంది – ఆ కళ్ళలోని బాధకి కారణం. ఆమె మౌనంగా అతని చేయి నొక్కింది. కొన్ని సమయాల్లో మాటలు అవసరం లేదు, చిన్న స్పర్శే పెద్ద ఓదార్పునిస్తుంది.
అరుణ్ ఎప్పుడూ విండో సీట్లో కూర్చుని, హెడ్ఫోన్స్ పెట్టుకుని బయటకు చూస్తూ ఉండేవాడు. అతని కళ్ళలో ఎప్పుడూ ఒక విచిత్రమైన బాధ కనిపించేది. శ్రావణికి అతని గురించి తెలుసుకోవాలని ఉండేది, కానీ ఎలా మొదలుపెట్టాలో అర్థం కావడంలేదు. romance story in telugu
ఆ మాటే అన్ని తాళాలు తెరిచింది. ఇంకా ఆఫీసుకు వెళ్లాలి.
ఆ డైరీలో ఉండేది – అతని ఒంటరితనం, అతని కలలు, అతని భయాలు, మరియు శ్రావణి మీద అతనికి కలిగిన మొదటి అనుభూతి. శ్రావణి చదువుతుండగా కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ తన గురించి ఇంత లోతుగా ఎవరూ రాయలేదు. romance story in telugu
"ఓల్డ్ సాంగ్స్. మా అమ్మకి ఇష్టమైనవి," అన్నాడు అరుణ్ కళ్ళు తడిగా మార్చుకుంటూ. "ఆమె పోయి రెండేళ్ళు అవుతుంది. ప్రతి రోజూ ఆమె జ్ఞాపకంతోనే బస్సెక్కుతా."
ఒక రోజు, అనుకోని సమయంలో కురిసిన వర్షం వాళ్ళిద్దరినీ ఆ బస్టాప్లో ఆపేసింది. బస్సు లేదు, ఇంకా ఆఫీసుకు వెళ్లాలి. శ్రావణి తన చిన్న గొడుగును తెరిచింది. అరుణ్ నానుతూ నిలబడి ఉండడం చూసి, ఆమె ధైర్యం చేసింది.
ఆ రోజు నుంచి వాళ్ళిద్దరూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు. ప్రతిరోజూ బస్సులో, ఎదురెదురు కూర్చోవడం మానేసి, ప్రక్కప్రక్కనే కూర్చోవడం మొదలుపెట్టారు. కాఫీ తాగుతూ గంటల తరబడి మాట్లాడేవారు.